Prace konserwacyjne sprzętu dzielą się na konserwację dzienną, konserwację podstawową i konserwację wtórną, w zależności od obciążenia pracą i stopnia trudności. Powstały w ten sposób system konserwacji nazywany jest „trzypoziomowym systemem konserwacji”.
(1) Codzienna konserwacja
To właśnie prace konserwacyjne sprzętu, które operatorzy muszą wykonywać na każdej zmianie, obejmują: czyszczenie, uzupełnianie paliwa, regulację, wymianę poszczególnych części, kontrolę smarowania, wykrywanie nietypowych hałasów, sprawdzanie bezpieczeństwa i wykrywanie uszkodzeń. Rutynowa konserwacja jest przeprowadzana w połączeniu z rutynowymi inspekcjami, co stanowi sposób konserwacji sprzętu, który nie pochłania wyłącznie roboczogodzin.
(2) Konserwacja podstawowa
Jest to pośrednia forma konserwacji zapobiegawczej, która opiera się na regularnych kontrolach i jest uzupełniana przez kontrole konserwacyjne. Jej główne zakresy prac to: kontrola, czyszczenie i regulacja części każdego urządzenia; kontrola okablowania szafy rozdzielczej, usuwanie kurzu i dokręcanie; w przypadku wykrycia ukrytych usterek i nieprawidłowości należy je wyeliminować, a także wyeliminować wycieki. Po pierwszym poziomie konserwacji urządzenie spełnia wymagania: czysty i jasny wygląd; brak kurzu; elastyczna obsługa i normalna praca; ochrona bezpieczeństwa, kompletne i niezawodne instrumenty wskazujące. Personel konserwacyjny powinien prowadzić dobrą dokumentację głównych treści konserwacji, ukrytych zagrożeń, nieprawidłowości wykrytych i wyeliminowanych podczas procesu konserwacji, wyników próbnej eksploatacji, wydajności operacji itp., a także istniejących problemów. Konserwacja pierwszego poziomu opiera się głównie na operatorach, a profesjonalny personel konserwacyjny współpracuje i kieruje.
(3) Konserwacja wtórna
Opiera się na utrzymaniu stanu technicznego urządzenia. Zakres prac związanych z konserwacją wtórną obejmuje naprawy i drobne naprawy, a część napraw pośrednich należy wykonać. Konserwacja wtórna obejmuje głównie naprawę i naprawy uszkodzonych części urządzenia, w tym ich wymianę. Konserwacja wtórna musi obejmować wszystkie prace związane z konserwacją podstawową, a także czyszczenie wszystkich elementów smarnych, a także cykl wymiany oleju, w celu sprawdzenia jakości oleju smarowego oraz jego oczyszczenia i wymiany. Należy sprawdzić dynamiczny stan techniczny i ogólną dokładność urządzenia (hałas, wibracje, wzrost temperatury, chropowatość powierzchni itp.), wyregulować poziom instalacji, wymienić lub naprawić części, wyczyścić lub wymienić łożyska silnika, zmierzyć rezystancję izolacji itp. Po konserwacji wtórnej wymagana jest dokładność i wydajność, aby spełnić wymagania procesu. Nie ma wycieków oleju, powietrza, prądu elektrycznego, a hałas, wibracje, ciśnienie, wzrost temperatury itp. spełniają normy. Przed i po konserwacji wtórnej należy zmierzyć dynamiczny i statyczny stan techniczny urządzenia oraz starannie sporządzić dokumentację konserwacyjną. W pracach konserwacyjnych bierze udział głównie profesjonalny personel konserwacyjny, a uczestniczą w nich operatorzy.
(4) Opracowanie trójstopniowego systemu konserwacji sprzętu
Aby ujednolicić trzypoziomową konserwację sprzętu, cykl konserwacji, zawartość konserwacji i harmonogram kategorii konserwacji każdego podzespołu powinny być sformułowane zgodnie ze zużyciem, wydajnością, stopniem degradacji dokładności i możliwością awarii każdego podzespołu sprzętu, jako podstawy obsługi i konserwacji. Przykład planu konserwacji sprzętu przedstawiono w tabeli 1. „Ο” w tabeli oznacza konserwację i przegląd. Ze względu na różne kategorie konserwacji i zawartość różnych okresów, różne symbole mogą być stosowane do wskazania różnych kategorii konserwacji w praktyce, takie jak „Ο” dla konserwacji codziennej, „△” dla konserwacji podstawowej i „◇” dla konserwacji wtórnej itd.
Sprzęt to „broń”, którą produkujemy, i wymaga ciągłej konserwacji, aby zmaksymalizować korzyści. Dlatego prosimy o zwrócenie uwagi na konserwację sprzętu i maksymalizację skuteczności „broni”.
Czas publikacji: 06-03-2021